Стр. 25 - . Мсірепов аза солдаты

Упрощенная HTML-версия

К полной версии

Содержание

Стр. 24

 

Стр. 26

 

азастанны ашы кітапханасы

Жо ата мен крмей де алдым...— дедім, нені крмей аланымды зім де айын

тсінбей. Шал сенер-сенбес шыып кетті.

й аыма бала... Маан неге айтпады?—деген милиционермен осарланып,— оисы,,

ойнайсы, аылды боласы,— деп, балалар йіні хозяйкесі кліп трандай болады...

й, асаны жатысын!—деген дауыстан оянып кетсем, асымда Шеген тр екен.

Кн ктеріліп алыпты. Бесті шыбындар терезені тепкілеп, иратып барады екен. Шегенді

кріп, «салын сарайда» екенбіз деп, уанып кетіп ем, сыланан а абыралар мен биік

терезелер ткен тнді тгел еске салды.

Біз де келдік,— деді Шеге мені тсегіме отыра беpіп.— Сен ола тсіп алды,

Борашты аяы таы блініп алды. ыс та жаындап келеді. Бріміз бір жерде болайы

деп, Борашты алып, мен де келдім. Енді адам болуымыз керек.

Мен басымды жастытан жлып алып, Шегенні тізесіне салдым.

Бораш айда?

Доктор арап жатыр. Немене, саынып алды ба?

Мен еркелеп, арсаладап, Шегенге арай тыыла беріп, санын ыршып тістеп алдым.

Шеген мені бктей шатап алды да тырп еткізбеді.

Мені босатып алуа келген екенсі десем!..— деп, мен кіналап Шегенні бетіне

арадым.

Бізді босату керек емес, баулау керек!—деді Шеген.

Тс ауа, ораны, ішінде таза ауада тама ішіп жатыр едік, аырап-боздап апам келіп

алыпты. Таразыны бір басында «айрошым, айыржаным» деп еркелететін шешем,

екінші басында Шеген мен Бораш, екі ортада кзі жаутадап мен алдым. лдеайдан жел

айдап кеп осса да, жан-тніміз бірігіп лгірген екі досым, салматаса келгенде шешемді

басып кете жаздаан бір кезі де болды. Біра гімені балалар йіні хозяйкесі шешті-ау

деймін.

Кеше маан наырай оймаан Мария апай шынында да елу баланы анасы болып

кеткен екен. Денесіні толытыына арамай, балаларды арасында ршытай иіріліп

жреді. Толытыында анаа лайы бір жылылы, мейрімділік бар екен. Бар бала Мария

апай, деп бір айтпаса, асы тамаынан етпейтіндей лсін-лсін бірдеме срап, мазасын

алады. Ол оан ерінбейді де, жбірленбейді де, р баланы асына барып еркелетіп кетеді.

Детдомны брыны балалары Бораш екеумізге менсінбей арап, Шегенні улы аралас

кзімен ауіп кзімен арап отырандарын Мария апай адап алан екен. ападан апам

даусы келіп жеткенде Мария апай:

Шашыды алай демі алан...— деп, мені басымды сипап тр еді.

Апам даусын аны айырмай трып-а, жрегім дрсілдеп оя берді. асы олдан тсіп

кетті, Шегенні тізесіне сорпада шашыратып алдым. Басында бізді жаты лкен

жаулыы кк шбар ке кйлегі деле аып, апасы екпіндей басып келді. Бір алыптан

шыандай кп баланы ішінен мені бірден айыра алмай, сол екпінімен ортамыза келіп

кірді. Киімдері бірдей, шаштарын да алдыран балаларды сыдырта сзген кзі маан

таянып келеді. Шешесін крген бала отыра ала ма: